Θέμα 2: Ψυχική υγεία των νέων
«Δεν υπάρχει υγεία χωρίς ψυχική υγεία – και τα θεμέλια της ψυχικής υγείας τίθενται σε μεγάλο βαθμό στην εφηβεία», δήλωσε η Δρ Alina Cosma. Jones, Ali. Μάρτιος 2023.
Το 2011, η Διεθνής Διακήρυξη του ΠΟΥ για την Ψυχική Υγεία των Νέων, αναγνώρισε ότι η ψυχική υγεία είναι ένα από τα κύρια ζητήματα που επηρεάζουν τους νέους.
Η ψυχική υγεία των νέων εξελίσσεται φυσιολογικά στην ψυχική υγεία των ενηλίκων, επομένως είναι λογικό να διασφαλίζεται η φροντίδα, η υποστήριξη και η καλλιέργεια της ψυχικής υγείας των νέων.
Καθώς οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί είναι οι εξέχοντες άνθρωποι που εμπλέκονται στην καθημερινή τους ζωή, είναι επιτακτική ανάγκη να γνωρίζουν τα πιθανά ζητήματα ψυχικής υγείας για να διασφαλίσουν μια θετική ψυχική υγεία στο ταξίδι τους προς την ενηλικίωση.
Η μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση μπορεί να έχει ως επακόλουθο οι ψυχικές διαταραχές να αλλάξουν κατεύθυνση ή να παρουσιαστούν διαφορετικά, με νέα συμπτώματα. Ένας πρόσθετος κίνδυνος για την ψυχική υγεία των νέων, δεδομένου ότι δεν κατατάσσονται πλέον στην κατηγορία των παιδιών μόλις συμπληρώσουν το 18ο έτος της ηλικίας τους. Αυτό συνεπάγεται για πολλούς ότι δεν θα έχουν πλέον πρόσβαση στις ίδιες υπηρεσίες και στηρίξεις για τους νέους που υπάρχουν για τους ενήλικες. Σε πολλές χώρες, οι λίστες αναμονής για ψυχικές υποστηρίξεις μπορεί να είναι μακροχρόνιες, επομένως δεν αντιμετωπίζονται ή παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και ανάλογα με τη φύση της ψυχικής νόσου, αυτό μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις σωματικά και ψυχολογικά, πιθανώς παλινδρομώντας ή επιδεινώνοντας τα συμπτώματά τους.
Μολονότι η ευαισθητοποίηση για την ψυχική υγεία γίνεται όλο και πιο αισθητή, ο στιγματισμός εξακολουθεί να αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα για τους νέους που απευθύνονται για υποστήριξη, όπως για παράδειγμα ο φόβος ότι θα κριθούν, ότι θα αντιμετωπίζονται διαφορετικά ή ότι θα αισθάνονται «κατώτεροι» από εκείνους που δεν πάσχουν από ψυχική διαταραχή.
Τα άτομα που προέρχονται από κοινωνικά μειονεκτούντα περιβάλλοντα ή χαμηλού εισοδήματος νοικοκυριά ενδέχεται να μην είναι σε θέση να επωφεληθούν από τις απαραίτητες υπηρεσίες και υποστηρίξεις, καθώς το κόστος ενδέχεται να είναι υψηλό, με αποτέλεσμα η διαταραχή τους να μην αντιμετωπίζεται και να συνεχίζεται στην ενήλικη ζωή.
Σε συνάρτηση με τη διακοπή της θεραπείας της ψυχικής τους διαταραχής, ο συνδυασμός των εν λόγω παραγόντων μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την εκπαίδευσή τους και συνεπώς την πρόσβασή τους στην απασχόληση, οδηγώντας ενδεχομένως στη φτώχεια.