Έχετε ακούσει ποτέ κάποιον να λέει «γιατί είσαι αναστατωμένη – δεν σου συνέβη» ή «σταμάτα να ανησυχείς – δεν είναι δικό σου πρόβλημα». Εάν ακούτε τακτικά κάτι τέτοιο, τότε αυτό θα μπορούσε να είναι ένδειξη ότι πάσχετε από VT.
Το επακόλουθο τραύμα (VT) αποτελεί «μια φυσική διάχυτη αλλαγή που προκύπτει από την επανειλημμένη έκθεση σε εμπειρίες και συναισθήματα ενός τραυματικού γεγονότος που βίωσε ένα άλλο άτομο» (McCann and Pearlman, 1990), γνωστή και ως «η σωρευτική μεταμορφωτική επίδραση στον αρωγό της εργασίας με επιζώντες τραυματικών γεγονότων που συνέβησαν στη ζωή.» (Bloom, 2003).
Ουσιαστικά, σηµαίνει ότι ένα άτοµο θυµάται ένα τραυµατικό γεγονός που βίωσαν άλλοι, σαν να ήταν δικό του, βιώνοντας συχνά τα ίδια ή παρόµοια συµπτώµατα µε τη PTSD (βλ. Κεφάλαιο 2.9) και µπορεί να συµβεί ως αποτέλεσµα µιας µόνο περίπτωσης.
Είναι ιδιαίτερα συνηθισμένο μεταξύ επαγγελματιών στον τομέα της υγείας π.χ. προσωπικό νοσοκομείων, σύμβουλοι, άνθρωποι που εργάζονται δίπλα σε επιζώντες τραυμάτων.
Το VT μπορεί να εμφανιστεί έπειτα από μία και μοναδική έκθεση στο τραύμα ενός άλλου ατόμου, ενώ η επαγγελματική εξουθένωση εμφανίζεται με την πάροδο του χρόνου μέσω της συνεχούς έκθεσης.
Άλλοι όροι για το VT είναι οι ακόλουθοι:
Η έκθεση σε VT δεν αφορά αποκλειστικά τα άτομα που εργάζονται άμεσα με θύματα τραυματισμού, αν και το είδος της εργασίας ενός ατόμου αυξάνει δραματικά την πιθανότητα έκθεσης σε VT π.χ. σύμβουλος ή ψυχοθεραπευτής.
Κάθε άτομο που τεκμηριώνει την κακοποίηση- υπηρεσίες τηλεφωνικής βοήθειας- δικηγόροι- εργαζόμενοι σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και οποιοσδήποτε ακροατής ενός άλλου.
Οι εκπαιδευτικοί διατρέχουν κίνδυνο, καθώς οι μαθητές ενδέχεται να προβούν σε γνωστοποίηση σε αυτούς αντί να απευθυνθούν στους γονείς τους ή σε μέλος της οικογένειάς τους, σε φίλους ή σε υπηρεσίες υποστήριξης.
