Θέμα 1: Συμμετοχή των εφήβων στη λήψη αποφάσεων

Πολλές φορές υπάρχει μια αποσύνδεση μεταξύ του τι είναι διαθέσιμο και του τι θέλουν να κάνουν οι έφηβοι. Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και όσοι εμπλέκονται στην παροχή φυσικής δραστηριότητας (π.χ. σχολεία, τοπικά συμβούλια και τοπικοί πάροχοι δραστηριοτήτων) θα πρέπει να εμπλέκουν τους νέους στο σχεδιασμό των παρεμβάσεων και των εγκαταστάσεων, ώστε να διασφαλίζεται ότι ανταποκρίνονται στις ανάγκες αυτής της ηλικιακής ομάδας και ότι παρέχουν στους εφήβους τις κατάλληλες ευκαιρίες για να είναι δραστήριοι.

Πρόκειται για μη δομημένες, τοπικές, φθηνές, διασκεδαστικές, κοινωνικές ευκαιρίες και πραγματικές δυνατότητες για δραστηριότητα.

Η συμμετοχή των εφήβων στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των πρωτοβουλιών σωματικής δραστηριότητας με αυτόν τον τρόπο είναι απαραίτητη για την ενδυνάμωση των εφήβων ώστε να επηρεάσουν θετικά τα δικά τους επίπεδα δραστηριότητας. Επομένως, ο εντοπισμός και η καλύτερη κατανόηση των συστάσεων και των αναγκών των εφήβων θα αυξήσει τη νομιμότητα και τη σκοπιμότητα των παρεμβάσεων δραστηριότητας.  Ειδικότερα, τα κίνητρα αποτελούν σημαντικό συσχετισμό και καθοριστικό παράγοντα της σωματικής δραστηριότητας. Δεν μπορεί να υποτιμηθεί η σημασία του προσδιορισμού των διαφόρων τύπων κινήτρων για δραστηριότητα, καθώς αυτό θα βοηθούσε τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να κατανοήσουν γιατί οι έφηβοι επιλέγουν να είναι ενεργοί και να προσαρμόσουν τις πρωτοβουλίες σε αυτά τα κίνητρα. Η θεωρία του αυτοπροσδιορισμού αναδείχθηκε ως ένα δημοφιλές πλαίσιο για τη μελέτη των κινήτρων και της σωματικής δραστηριότητας, κάνοντας διάκριση μεταξύ ελεγχόμενων κινήτρων (π.χ., που ρυθμίζονται από τον εξωτερικό έλεγχο ή την ενοχή) και αυτόνομων κινήτρων (π.χ., που ρυθμίζονται από την ευχαρίστηση) και τις προσωπικές αξίες).

Οι συστάσεις που δόθηκαν δείχνουν ότι οι έφηβοι έχουν αυτόνομα κίνητρα, επειδή, για παράδειγμα, εστιάζουν στην ευχαρίστηση και την προσωπική αξία των χρημάτων που ξοδεύουν. Αυτό συνδέεται θετικά με τη διατήρηση της συμπεριφοράς υγείας. Επομένως, με την αντιμετώπιση των αυτόνομων κινήτρων, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής είναι πιθανότερο να προωθήσουν συμπεριφορές σωματικής δραστηριότητας που οι νέοι θα εκτιμούσαν και θα διατηρούσαν. Κατά συνέπεια, η αντιμετώπιση της προσβασιμότητας, της εξειδίκευσης της δραστηριότητας, της επιλογής και της απόλαυσης είναι απαραίτητη για τη βελτίωση των επιπέδων δραστηριότητας των νέων. Υπάρχουν επίσης διαφορές μεταξύ των δύο φύλων όσον αφορά τα ενδιαφέροντα. Τα κορίτσια δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην πτυχή της απόλαυσης της δραστηριότητας και στην ανάγκη να δραστηριοποιούνται με φίλους. Τα κορίτσια φαίνεται επίσης να αδιαφορούν περισσότερο για τη σχολική φυσική αγωγή από ό,τι τα αγόρια. Περισσότερα κορίτσια λέγεται ότι είχαν αρνητικές εμπειρίες με τη φυσική αγωγή, οι οποίες μειώνουν το ενδιαφέρον τους και τη συμμετοχή τους στη φυσική δραστηριότητα στον ελεύθερο χρόνο τους.

Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η παροχή μιας σειράς δραστηριοτήτων προς επιλογή μπορεί να έχει κάποια επίδραση στα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας. Οι νέοι αναμένουν ότι έχουν μεγαλύτερη επιρροή στην επιλογή των αθλητικών δραστηριοτήτων στην τοπική κοινότητα και ότι αυτές είναι πιο προσιτές σε αυτούς. Προσφέρουν μαρτυρίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως οδηγός για το σχεδιασμό μελλοντικών παρεμβάσεων για την αύξηση της δραστηριότητας των νέων. Ειδικότερα, οι παρεμβάσεις πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το κίνητρο των εφήβων για αυτοδιάθεση ως κατευθυντήρια αρχή στην ανάπτυξή τους. Πρέπει να εξετάσουν αν η ομάδα στην οποία απευθύνονται παρακινείται με ελεγχόμενο ή αυτόνομο τρόπο, προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, η φάση της διαβούλευσης θα μπορούσε να συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στη βελτίωση της σωματικής δραστηριότητας των νέων.