Θέμα 1: Ορισμός του «στιγματισμού»

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι περίπου «το 10-20% των εφήβων σε όλο τον κόσμο βιώνει ψυχικές ασθένειες, οι οποίες όμως παραμένουν υποδιαγνωσμένες και υποθεραπευμένες» (Kessler, 2007). Στην πραγματικότητα, η ψυχική υγεία εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο ζήτημα της κοινωνίας στις μέρες μας, καθώς εκατομμύρια άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι έφηβοι, μάχονται με ψυχικές διαταραχές. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (EC, 2023) «[…] πριν από την πανδημία COVID-19, τα προβλήματα ψυχικής υγείας επηρέαζαν ήδη 1 στους 6 ανθρώπους στην ΕΕ, γεγονός που επιδεινώθηκε με τις πρωτοφανείς κρίσεις που βιώθηκαν τα τελευταία χρόνια». Πολυάριθμες μελέτες αποκάλυψαν ότι η πανδημία COVID-19 έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της διαταραχής μετατραυματικού στρες (PTSD), του άγχους και της κατάθλιψης μεταξύ των εφήβων, καθώς και του άγχους και των γενικών προβλημάτων ψυχικής υγείας (Garcez, 2021, 33).

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, περίπου 84 εκατομμύρια άνθρωποι στην ΕΕ αντιμετωπίζουν επί του παρόντος προβλήματα ψυχικής υγείας.
Είναι απαραίτητο να αναφέρουμε ότι τα ζητήματα ψυχικής υγείας αποτελούν όλο και λιγότερο ταμπού, καθώς η κοινωνία μας εξελίσσεται, και, πράγματι, σήμερα οι άνθρωποι είναι πιο ανοιχτοί στη συζήτηση των εν λόγω θεμάτων απ’ ότι στο παρελθόν. Ωστόσο, χρειάζεται ακόμη πολλή δουλειά για να προστατευθεί η ψυχική ευημερία της επόμενης γενιάς. Δεδομένου ότι τα ζητήματα ψυχικής υγείας συνιστούν ένα διαδεδομένο ζήτημα της σημερινής εποχής, ιδίως από τη στιγμή που ο κόσμος μόλις υπέστη μια πανδημία παγκόσμιας κλίμακας, είναι απαραίτητο να εξεταστούν τα εμπόδια στην ευαισθητοποίηση και τη θεραπεία της ψυχικής υγείας.